คณะกรรมาธิการยุโรปได้เสนอและปรับปรุงมาตรการ CBAM ในปี 2025 ผ่าน CBAM simplification package เพื่อเตรียมเข้าสู่การบังคับใช้เต็มรูปแบบในมกราคม 2026 โดยมีการกำหนดขั้นตอนการขึ้นทะเบียน CBAM Declarant, เปิดปรึกษาหารือการขยายขอบเขตผลิตภัณฑ์และการป้องกันการหลบเลี่ยง, เสนอแผนรับมือความเสี่ยง Carbon Leakage, และเปิดรับความคิดเห็นสาธารณะเพื่อปรับปรุงวิธีคำนวณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและราคาของ CBAM Certificate ข้อสำคัญคือการให้สิทธิยกเว้นผู้นำเข้ารายย่อย, ขยายเวลาการรายงาน, เลื่อนการซื้อ CBAM Certificate และอนุญาตให้ใช้ default value เพื่อช่วยลดภาระการปฏิบัติตามมาตรการ

ISCC SAF Credit Transfer System คือกลไกสำคัญในการลด Scope 3 emission ขององค์กร ผ่านการโอนเครดิตความยั่งยืนจากเชื้อเพลิงการบินยั่งยืน (SAF) ที่ตรวจสอบย้อนกลับได้ ช่วยให้องค์กร ผู้ผลิต สายการบิน โลจิสติกส์ และลูกค้าปลายทางสามารถอ้างสิทธิ์การลดคาร์บอนอย่างโปร่งใสและสอดคล้องมาตรฐานสากล เพื่อสนับสนุนเป้าหมาย Net Zero และ ESG อย่างยั่งยืน.

Sustainable Aviation Fuel (SAF) คือเชื้อเพลิงการบินอย่างยั่งยืนที่ผลิตจากวัตถุดิบหมุนเวียน เช่น น้ำมันพืชใช้แล้ว ไขมันสัตว์ และของเสียทางการเกษตร สามารถลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ถึง 60–80% เมื่อเทียบกับเชื้อเพลิงฟอสซิล อีกทั้งยังใช้ได้กับเครื่องบินปัจจุบันโดยไม่ต้องดัดแปลง SAF จึงเป็นทางเลือกสำคัญที่ช่วยลดมลพิษทางอากาศ สนับสนุนเศรษฐกิจหมุนเวียน และเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนภาคการบินสู่ความยั่งยืน

CORSIA คือโครงการ ICAO ชดเชยและลดคาร์บอนภาคการบินระหว่างประเทศ โดยสายการบินต้องวัด รายงาน และชดเชยคาร์บอน ส่วน TCAR AIR Part-34 ของ CAAT กำหนดมาตรฐานเสียง มลพิษเครื่องยนต์ และ CO2 ของอากาศยาน สนับสนุนความยั่งยืนและการใช้เชื้อเพลิงบินยั่งยืน (SAF)

การจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วในโรงงานมีความสำคัญทั้งในด้านสิ่งแวดล้อมและกฎหมาย โรงงานต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามขั้นตอน ได้แก่ การเก็บรักษาอย่างเป็นระเบียบ ป้องกันการรั่วไหล และจัดทำแผนผังสถานที่เก็บ รวมถึงการจัดการเอกสารผ่านแบบรายงานสำคัญ 3 แบบ คือ แบบ กอ.1 (คำขออนุญาตนำออกนอกโรงงาน), แบบ กอ.2 (แสดงการจัดการ) และรายงานประจำปี หากละเลยอาจถูกปรับสูงสุดถึง 200,000 บาท

ภายใต้พระราชบัญญัติวัตถุอันตราย พ.ศ. 2535 “วัตถุอันตราย” หมายถึง วัตถุที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อบุคคล สัตว์ พืช ทรัพย์ หรือสิ่งแวดล้อม เช่น วัตถุไวไฟ วัตถุมีพิษ วัตถุกัดกร่อน และอื่น ๆ โดยแบ่งออกเป็น 4 ชนิดตามระดับการควบคุม ตั้งแต่วัตถุที่เพียงต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ ไปจนถึงวัตถุต้องห้ามโดยเด็ดขาด ทั้งนี้ รายชื่อวัตถุอันตรายจะถูกระบุไว้ใน “บัญชีรายชื่อวัตถุอันตราย” ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม.

พลาสติกเครดิต คือ หน่วยวัดปริมาณพลาสติก 1 ตัน ที่ได้รับการจัดการอย่าง รับผิดชอบและตรวจสอบได้ เช่น การ เก็บรวบรวม จากสิ่งแวดล้อมหรือจากแหล่งชุมชน การ รีไซเคิล เพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ การ กำจัดอย่างถูกต้อง โดยไม่ปล่อยสู่ธรรมชาติ แนวทางนี้เกิดขึ้นเพื่อสร้างแรงจูงใจ ให้มีการจัดการขยะอย่างจริงจัง โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ระบบจัดการขยะยังไม่ทั่วถึง และช่วยให้องค์กรต่างๆสามารถชดเชยการใช้พลาสติกได้

กฎกระทรวงควบคุมการปนเปื้อนในดินและน้ำใต้ดินภายในบริเวณโรงงาน พ.ศ. 2559 (กฎกระทรวงฯ) ได้กำหนดให้โรงงานตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงฯ ต้องจัดให้มีการตรวจสอบคุณภาพดินและน้ำใต้ดินภายในบริเวณโรงงาน รวมถึงควบคุมไม่ให้มีการปนเปื้อนเกินเกณฑ์ตามที่มาตรฐานกำหนด โดยผู้ประกอบการจะต้องทำการตรวจสอบคุณภาพดินและน้ำใต้ดินก่อนเริ่มประกอบกิจการโรงงาน รวมถึงจัดทำและส่งรายงานผลการตรวจสอบดังกล่าวต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น กรมโรงงานอุตสาหกรรม หรือสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดที่โรงงานนั้นตั้งอยู่ นอกจากนี้จะต้องจัดให้มีการตรวจสอบคุณภาพดินต่อไปอีกทุกๆ 3 ปี คุณภาพน้ำใต้ดินต่อไปอีกทุกๆ 1 ปี จนกว่าจะเลิกประกอบกิจการ และต้องจัดทำและส่งรายงานผลการตรวจสอบดังกล่าวภายใน 120 วันนับตั้งแต่วันครบกำหนดการตรวจสอบคุณภาพดินและน้ำใต้ดินในแต่ละกรณีด้วย

Environmental Site Assessment (ESA) หรือ การประเมินสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ คือกระบวนการตรวจสอบและวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของพื้นที่ดินหรือทรัพย์สิน เพื่อประเมินว่าพื้นที่มีการปนเปื้อนของสารอันตรายหรือมลพิษอยู่หรือไม่ โดยการจัดทำ ESA จะทำในขั้นตอนก่อนมีการตัดสินใจเชิงธุรกิจเกี่ยวกับการซื้อหรือควบรวมกิจการ เพื่อประเมินความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อมที่อาจกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ (Environmental Due Diligence: EDD) การประเมินสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ หรือ ESA จะช่วยป้องกันและลดความเสี่ยงทางกฎหมายและการเงิน หากพบว่าพื้นที่มีการปนเปื้อน ภายหลังการซื้อขายหรือพัฒนา ผู้ถือครองอาจต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูให้เป็นไปตามกฎหมายสิ่งแวดล้อม

คาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ หรือ CFP คือ การประเมินปริมาณก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดที่ปล่อยออกมาตลอด “วงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์” ตั้งแต่การได้มาซึ่งวัตถุดิบ กระบวนการผลิต  การกระจายสินค้า/ขนส่ง  การใช้งานของผู้บริโภค การกำจัด/รีไซเคิล โดยการประเมินนี้อ้างอิงตามหลัก การประเมินวัฏจักรชีวิตของผลิตภัณฑ์ (Life Cycle Assessment หรือ LCA) ซึ่งช่วยให้เห็นภาพรวมผลกระทบสิ่งแวดล้อมของผลิตภัณฑ์ในทุกขั้นตอน และสามารถนำข้อมูลไปใช้ในการแนวทางเพื่อวางแผนลดการปล่อยคาร์บอนได้อย่างมีประสิทธิภาพ